{"id":3005,"date":"2026-04-21T19:56:29","date_gmt":"2026-04-21T19:56:29","guid":{"rendered":"https:\/\/historiapomorza.pl\/?post_type=epoka&p=3005"},"modified":"2026-04-21T19:57:12","modified_gmt":"2026-04-21T19:57:12","slug":"boguslaw-xiv-ostatni-gryfita","status":"publish","type":"epoka","link":"https:\/\/historiapomorza.pl\/en\/epoka\/boguslaw-xiv-ostatni-gryfita\/","title":{"rendered":"Bogus\u0142aw XIV ostatni Gryfita"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"
Portret Bogus\u0142awa XIV, 1637, autor nieznany, DP, \u0179r\u00f3d\u0142o: https:\/\/commons.wikimedia.org\/wiki\/File:BogislawXIV.1637.JPG<\/a><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Ostatni Gryfita Bogus\u0142aw XIV urodzi\u0142 si\u0119 31 marca 1580 roku na zamku w Barth i by\u0142 trzecim z kolei synem Bogus\u0142awa XIII i jego pierwszej \u017cony Klary ksi\u0119\u017cnej brunszwickiej.   W m\u0142odo\u015bci wraz z bra\u0107mi pobiera\u0142 nauki domowe. Jednocze\u015bnie by\u0142 te\u017c przygotowywany przez ojca do pe\u0142nienia samodzielnych rz\u0105d\u00f3w. Uczestniczy\u0142 w obradach sejmik\u00f3w stan\u00f3w pomorskich, zapoznawa\u0142 si\u0119 z ustrojem prawnym i histori\u0105 Pomorza. W 1593 roku po raz pierwszy wyjecha\u0142 za granic\u0119 do Meklemburgii pod\u0105\u017caj\u0105c wraz z bratem Filipem na \u015blub i wesele swojej siostry Klary Marii.<\/p>\n\n\n\n

Dope\u0142nieniem wykszta\u0142cenia m\u0142odego ksi\u0119cia by\u0142a tak zwana podr\u00f3\u017c kawalerska, w trakcie kt\u00f3rej mia\u0142 pozna\u0107 odleg\u0142e kraje i nabra\u0107 \u015bwiatowej og\u0142ady. Bogus\u0142aw XIV w sw\u0105 podr\u00f3\u017c po Europie uda\u0142 si\u0119 w 1605 roku. Na pocz\u0105tek, p\u0142yn\u0105c statkiem, zwiedza\u0142 wybrze\u017ca niemieckie i le\u017c\u0105ce tu miasta morskie Hanzy. Nast\u0119pnie dotar\u0142 do Niderland\u00f3w, gdzie zaznajomi\u0142 si\u0119 z nowoczesn\u0105 gospodark\u0105 tego pa\u0144stwa i odwiedzi\u0142 najwa\u017cniejsze miasta Holandii interesuj\u0105c si\u0119 sztuk\u0105 i architektur\u0105, zw\u0142aszcza militarn\u0105. Z Niderland\u00f3w uda\u0142 si\u0119 do Anglii, do Londynu, kt\u00f3ry zrobi\u0142 na nim du\u017ce wra\u017cenie. Przebywaj\u0105c w Anglii wypu\u015bci\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c do Szkocji, aby podziwia\u0107 surowe g\u00f3rskie pejza\u017ce. Kolejnym krajem na trasie kawalerskiej podr\u00f3\u017cy Bogus\u0142awa XIV by\u0142a Francja, w kt\u00f3rej, oczywi\u015bcie, odwiedzi\u0142 Pary\u017c. Z Pary\u017ca pojecha\u0142 na po\u0142udnie, aby przez Alpy zawita\u0107 do p\u00f3\u0142nocnych W\u0142och. Stamt\u0105d przez po\u0142udniowe Niemcy, ju\u017c po \u015bmierci ojca, wr\u00f3ci\u0142 do Szczecina.<\/p>\n\n\n\n

\u015amier\u0107 Bogus\u0142awa XIII w marcu 1606 roku zmieni\u0142a sytuacj\u0119 w ksi\u0119stwie. Tron w Szczecinie obj\u0105\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119 Filip II. W nowych warunkach Bogus\u0142aw XIV, wraz z m\u0142odszym bratem Jerzym II, otrzymali w posiadanie najwi\u0119ksz\u0105 w Ksi\u0119stwie Szczeci\u0144skim domen\u0119 dar\u0142owsk\u0105. Jej dochody stanowi\u0142y podstaw\u0119 utrzymania obydwu ksi\u0105\u017c\u0105t. Ich rezydencj\u0105 sta\u0142 si\u0119 odt\u0105d zamek w Dar\u0142owie. Gdy przebywaj\u0105cy ca\u0142y czas w Dar\u0142owie ksi\u0105\u017c\u0119 przekroczy\u0142 trzydziestk\u0119 na radzie rodzinnej uznano, \u017ce powinien si\u0119 o\u017ceni\u0107. Konsekwencj\u0105 tej decyzji by\u0142o podpisanie po d\u0142u\u017cszych pertraktacjach w pa\u017adzierniku 1614 roku w Sonderborgu umowy ma\u0142\u017ce\u0144skiej, kt\u00f3r\u0105 sygnowali Filip II ksi\u0105\u017c\u0119 szczeci\u0144ski i Jan I M\u0142odszy ksi\u0105\u017c\u0119 szlezwicko-holszty\u0144ski. Efektem umowy by\u0142 \u015blub zawarty 19 lutego 1615 przez Bogus\u0142awa XIV z El\u017cbiet\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0105 szlezwicko-holszty\u0144sk\u0105. Skromne uroczysto\u015bci weselne odby\u0142y si\u0119 na dar\u0142owskim zamku. Po \u015blubie zamek w Dar\u0142owie sta\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105czn\u0105 rezydencj\u0105 pa\u0144stwa m\u0142odych. Ksi\u0105\u017c\u0119 Jerzy II w 1615 roku wyprowadzi\u0142 si\u0119 do rezydencji w Bukowie, b\u0119d\u0105cej przebudowanym klasztorem pocysterskim.<\/p>\n\n\n\n

Ze spokojnego i do\u015b\u0107 monotonnego \u017cycia w Dar\u0142owie wyrwa\u0142a Bogus\u0142awa XIV w 1620 roku niespodziewana \u015bmier\u0107 ksi\u0119cia Franciszka I. W nowych warunkach musia\u0142 on obj\u0105\u0107 w\u0142adztwo szczeci\u0144skie. Bogus\u0142awowi XIV przypad\u0142o panowa\u0107 w skrajnie trudnych czasach. W Rzeszy kolejne pa\u0144stwa obejmowa\u0142a powoli wojna trzydziestoletnia. Po st\u0142umieniu powstania czeskiego wojska cesarskie przenios\u0142y swoje dzia\u0142ania do Palatynatu i s\u0105siednich ksi\u0119stw nadre\u0144skich. Niezb\u0119dne by\u0142o wzmocnienie militarne Pomorza, nad czym Franciszek I usilnie pracowa\u0142 w ci\u0105gu swych dwuletnich rz\u0105d\u00f3w w Szczecinie. W planach ksi\u0119cia by\u0142o utworzenie kilkutysi\u0119cznej armii pomorskiej i zbudowanie nowoczesnych umocnie\u0144 wok\u00f3\u0142 Szczecina. Plany te nie zosta\u0142y zrealizowane, a Bogus\u0142aw XIV po zmar\u0142ym bracie odziedziczy\u0142 w spadku d\u0142ug wynosz\u0105cy 150. 000 floren\u00f3w, kt\u00f3ry zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 sp\u0142aci\u0107. Brak w\u0142asnych znacz\u0105cych \u015brodk\u00f3w finansowych oraz niech\u0119\u0107 stan\u00f3w pomorskich do wyasygnowania pieni\u0119dzy na zaci\u0105gi wojska spowodowa\u0142y, \u017ce Pomorze by\u0142o ca\u0142kowicie bezbronne. Zmusza\u0142o to Bogus\u0142awa XIV do prowadzenie neutralnej polityki wobec obu stron konfliktu w Niemczech, tzn. katolik\u00f3w i protestant\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Sytuacja dynastii sta\u0142a si\u0119 katastrofalna w 1622 roku, po \u015bmierci m\u0142odego ksi\u0119cia Ulryka, kt\u00f3ry jako jedyny z Gryfit\u00f3w m\u00f3g\u0142 ewentualnie doczeka\u0107 si\u0119 m\u0119skiego potomka. Stare ma\u0142\u017ce\u0144stwa ksi\u0119cia szczeci\u0144skiego Bogus\u0142awa XIV i wo\u0142ogoskiego Filipa Juliusza by\u0142y od lat bezdzietne. Po \u015bmierci Ulryka, tytularnego biskupa kamie\u0144skiego, zacz\u0119\u0142y si\u0119 zabiegi strony du\u0144skiej i polskiej o obsadzenie opustosza\u0142ego biskupstwa w\u0142asnymi kandydatami. W tej sytuacji w 1623 roku Bogus\u0142aw XIV zosta\u0142 zmuszony do obj\u0119cia funkcji biskupiej, z czym wi\u0105za\u0142o si\u0119 zarz\u0105dzanie Ksi\u0119stwem Biskupim.<\/p>\n\n\n\n

W 1625 roku po niespodziewanej \u015bmierci ksi\u0119cia wo\u0142ogoskiego Filipa Juliusza Bogus\u0142aw XIV zosta\u0142 jedynym \u017cyj\u0105cym m\u0119skim cz\u0142onkiem dynastii Gryfit\u00f3w. W 1626 roku obj\u0105\u0142 oficjalnie w\u0142adz\u0119 w Ksi\u0119stwie Wo\u0142ogoskim, przyjmuj\u0105c ho\u0142d lenny stan\u00f3w wo\u0142ogoskich. Zjednoczone Pomorze znajdowa\u0142o si\u0119 jednak w skrajnie trudnej sytuacji. W Rzeszy po stronie protestant\u00f3w interweniowa\u0142 w 1625 roku kr\u00f3l du\u0144ski Chrystian IV, ale po serii kl\u0119sk jego armii jesieni\u0105 1626 roku walki przenios\u0142y si\u0119 na p\u00f3\u0142noc Rzeszy. Wojska katolickie pod dow\u00f3dztwem Wallensteina zaj\u0119\u0142y Brandenburgi\u0119 i Meklemburgi\u0119, gro\u017c\u0105c coraz mocniej wkroczeniem na Pomorze. W tym samym 1626 roku przy wschodnich granicach ksi\u0119stwa rozpali\u0142 si\u0119 konflikt polsko-szwedzki. Walki toczy\u0142y si\u0119 w Prusach Kr\u00f3lewskich, ale podjazdy obu stron zapuszcza\u0142y si\u0119 po prowiant i fura\u017c na stron\u0119 pomorsk\u0105. Pocz\u0105tkowo cierpia\u0142y na tym wsie le\u017c\u0105ce nad granic\u0105, ale z czasem podjazdy, zw\u0142aszcza szwedzkie, zapuszcza\u0142y si\u0119 coraz g\u0142\u0119biej, nawet pod S\u0142upsk. W tej sytuacji Bogus\u0142aw XIV zosta\u0142 zmuszony do zaci\u0105gni\u0119cia niewielkich si\u0142 pomorskich (ok 150 \u017co\u0142nierzy piechoty i 100 jazdy), aby chroni\u0142y granic\u0119 Pomorza z Rzeczpospolit\u0105. Wspomniane wojska zaci\u0119\u017cne wspiera\u0142o pospolite ruszenie Ksi\u0119stwa Szczeci\u0144skiego. W kwietniu 1627 roku neutralno\u015b\u0107 Pomorza zosta\u0142a pogwa\u0142cona, gdy przez ksi\u0119stwo, bez zgody Bogus\u0142awa XIV, przesz\u0142y oddzia\u0142y zaci\u0105gni\u0119te przez Szwed\u00f3w na wojn\u0119 w Prusach. Otrze\u017awi\u0142o to nieco stany pomorskie, kt\u00f3re podj\u0119\u0142y decyzj\u0119 o zaci\u0105gu 1,5 tys. armii pomorskiej. Dzia\u0142ania te by\u0142y jednak bardzo mocno sp\u00f3\u017anione.<\/p>\n\n\n\n

Od 1620 roku Bogus\u0142aw XIV czyni\u0142 zabiegi dyplomatyczne w Wiedniu, aby Ferdynand II uzna\u0142 neutralno\u015b\u0107 Pomorza, co te\u017c cesarz ostatecznie zadeklarowa\u0142. Jednak jesieni\u0105 1627 roku, wobec narastaj\u0105cego zagro\u017cenia szwedzkiego, Ferdynand II podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o zaj\u0119ciu Pomorza przez armi\u0119 cesarsk\u0105. Gdy o tej decyzji informatorzy pomorscy na dworze cesarskim w Wiedniu donie\u015bli Bogus\u0142awowi XIV ten pr\u00f3bowa\u0142, podr\u00f3\u017cuj\u0105c po Pomorzu, za wszelk\u0105 cen\u0119 unikn\u0105\u0107 wr\u0119czenia patentu cesarskiego. Jednak wys\u0142annikowi Wallensteina, hr. Arnim, uda\u0142o si\u0119 zaskoczy\u0107 Bogus\u0142awa XIV listopadzie 1627 roku we Franzburgu. Dosz\u0142o tu do kr\u00f3tkich negocjacji (kapitulacja franzburska), w wyniku kt\u00f3rych ksi\u0105\u017c\u0119, jako cesarski lennik, zgodzi\u0142 si\u0119 na wkroczenie na Pomorze armii cesarskiej. Zacz\u0119\u0142a si\u0119 ci\u0119\u017cka okupacja rujnuj\u0105ca pomorsk\u0105 ludno\u015b\u0107 (liczne rekwizycje, kontrybucje, gwa\u0142ty). Bogus\u0142aw XIV jak m\u00f3g\u0142, tak stara\u0142 si\u0119 ul\u017cy\u0107 swoim poddanym, lecz jego zabiegi w Wiedniu na niewiele si\u0119 zdawa\u0142y. Pozbawiony realnej si\u0142y mia\u0142 coraz mniejszy wp\u0142yw na to, co dzia\u0142o si\u0119 w pa\u0144stwie.<\/p>\n\n\n\n

Nie wszystkie miasta wpu\u015bci\u0142y na kwatery \u017co\u0142nierzy cesarskich. Op\u00f3r stawi\u0142 Stralsund posiadaj\u0105cy nowoczesne umocnienia ziemne. Od stycznia 1628 roku zacz\u0119\u0142o si\u0119 obl\u0119\u017cenie Strza\u0142owa mimo usilnych zabieg\u00f3w dyplomatycznych Bogus\u0142awa XIV. Miasto na pocz\u0105tku uzyska\u0142o wsparcie Danii, a nast\u0119pnie Szwecji, kt\u00f3ra zawar\u0142a z rad\u0105 miejsk\u0105 formalny sojusz obronny. Do portu stralsundzkiego p\u0142yn\u0119\u0142o szwedzkie zaopatrzenie i bro\u0144, a wraz z kompaniami mieszcza\u0144skimi walczyli na wa\u0142ach szwedzcy \u017co\u0142nierze. Skuteczna obrona miasta spowodowa\u0142a, \u017ce w lipcu 1628 roku obl\u0119\u017cenie zwini\u0119to. Zacz\u0119\u0142y si\u0119 negocjacje z udzia\u0142em Bogus\u0142awa XIV w sprawie neutralizacji miasta. Zako\u0144czy\u0142y si\u0119 one niepowodzeniem. W Stralsundzie pozosta\u0142 szwedzki garnizon. W mi\u0119dzyczasie zmieni\u0142a si\u0119 sytuacja militarna w Rzeszy. Pokonana Dania wycofa\u0142a si\u0119 z walk (pok\u00f3j w Lubece w maju 1629 roku), a po zako\u0144czeniu wojny polsko \u2013 szwedzkiej (rozejm w Altmarku we wrze\u015bniu 1629 roku) Gustaw Adolf sposobi\u0142 si\u0119 do interwencji w Rzeszy po stronie protestant\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Widz\u0105c wyra\u017ane zagro\u017cenie ze strony szwedzkiej Bogus\u0142aw XIV podj\u0105\u0142 kroki dyplomatyczne, aby Szwedzi nie zajmowali Pomorza, opu\u015bcili Stralsund i uszanowali neutralno\u015b\u0107 Pomorza. Poselstwo pomorskie wr\u00f3ci\u0142o jednak ze Sztokholmu z niczym. W czerwcu 1630 roku armia szwedzka wyl\u0105dowa\u0142a na Rugii, os\u0142aniana przez wzmocnion\u0105 za\u0142og\u0119 ze Stralsundu. Wykorzystuj\u0105c zaskoczenie roz\u015brodkowanych na Pomorzu wojsk cesarskich Gustaw Adolf ju\u017c w lipcu pojawi\u0142 si\u0119 z cz\u0119\u015bci\u0105 armii pod Szczecinem. Kwater\u0105 kr\u00f3la szwedzkiego sta\u0142 si\u0119 stary, nieco ju\u017c zrujnowany zamek Barnima IX w Oderbergu. Gro\u017c\u0105c ostrza\u0142em Szczecina Gustaw Adolf zmusi\u0142 Bogus\u0142awa XIV do negocjacji, kt\u00f3re podj\u0119to w Odrebergu. Zako\u0144czy\u0142y si\u0119 one sojuszem szwedzko – pomorskim. W tym momencie ksi\u0105\u017c\u0119 pomorski zosta\u0142 uznany przez cesarza za zdrajc\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Trzeba podkre\u015bli\u0107, \u017ce Bogus\u0142aw XIV nie z w\u0142asnego wyboru, lecz pod przymusem zosta\u0142 sojusznikiem kr\u00f3la Szwecji. Ten ostatni w swojej grze dyplomatycznej nie uwzgl\u0119dnia\u0142 w og\u00f3le interes\u00f3w Pomorza. Na przyk\u0142ad deklarowa\u0142 elektorowi brandenburskiemu, \u017ce w zamian za jego przej\u015bcie do obozu szwedzkiego otrzyma po \u015bmierci Bogus\u0142awa XIV ca\u0142e Pomorze. Innym razem wskazywa\u0142, \u017ce Szwecja za wyzwolenie Pomorza spod okupacji cesarskiej powinna otrzyma\u0107 jak\u0105\u015b jego cz\u0119\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Dopiero po \u015bmierci Gustawa Adolfa w bitwie pod L\u00fctzen (w listopadzie 1632 roku) Bogus\u0142aw XIV odzyska\u0142 nieco samodzielno\u015bci i rozpocz\u0105\u0142 w\u0142asn\u0105 gr\u0119 usi\u0142uj\u0105c osadzi\u0107 na tronie pomorskim ostatniego Gryfit\u0119 po k\u0105dzieli, Ernesta Bogus\u0142awa v Croy. Ten ostatni, wraz z matk\u0105 ksi\u0119\u017cn\u0105 Ann\u0105, siostr\u0105 Bogus\u0142awa XIV, od 1622 roku przebywa\u0142 na Pomorzu. Pierwszym krokiem w tym celu by\u0142o nadanie Ernestowi Bogus\u0142awowi w czerwcu 1633 roku biskupstwa kamie\u0144skiego wraz z ziemiami Ksi\u0119stwa Biskupiego. Decyzja ta nie zosta\u0142a przychylnie przyj\u0119ta w Szwecji. Zaprotestowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c mocno elektor brandenburski, licz\u0105c na przej\u0119cie ca\u0142ego Pomorza po rych\u0142ej \u015bmierci Bogus\u0142awa XIV, czego podstaw\u0105 by\u0142y traktaty na prze\u017cycie zawierane mi\u0119dzy Hohenzollernami a Gryfitami. Bogus\u0142aw XIV nie ustawa\u0142 jednak w zabiegach, aby osadzi\u0107 na tronie pomorskim von Croya. Pr\u00f3bowa\u0142 przekona\u0107 kr\u00f3la polskiego W\u0142adys\u0142awa IV do przekazania Ernestowi Bogus\u0142awowi lenna l\u0119borsko – bytowskiego i uznania von Croya za lennika Rzeczpospolitej. Akcja ta zako\u0144czy\u0142a si\u0119 jednak ca\u0142kowitym niepowodzeniem.<\/p>\n\n\n\n

Co gorsza, w kwietniu 1633 roku ksi\u0105\u017c\u0119 dozna\u0142 udaru m\u00f3zgu. Cz\u0119\u015bciowo sparali\u017cowany, m\u00f3wi\u0105cy z trudem musia\u0142 by\u0107 noszony w lektyce. Straci\u0142 te\u017c ostatecznie wp\u0142yw na to, co dzia\u0142o si\u0119 w ksi\u0119stwie. Na Pomorzu niepodzielnie panowali Szwedzi, pod okiem kt\u00f3rych w 1634 roku w Szczecinie powo\u0142ano Rad\u0119 Regencyjn\u0105. Przej\u0119\u0142a ona wi\u0119kszo\u015b\u0107 prerogatyw ksi\u0119cia. Gdy w 1635 roku uderzenie wojsk cesarskich zagrozi\u0142o Szczecinowi, chorego w\u0142adc\u0119 wywieziono do Koszalina. Do Szczecina wr\u00f3ci\u0142 w nast\u0119pnym roku, po\u015bwi\u0119caj\u0105c ostatnie miesi\u0105ce swego \u017cycia rozwa\u017caniom religijnym. Ostatni Gryfita Bogus\u0142aw XIV zmar\u0142 na zamku szczeci\u0144skim 10 marca 1637 roku i zosta\u0142 z\u0142o\u017cony w zamkowej krypcie. Uroczysty, godny ksi\u0119cia, pogrzeb odby\u0142 si\u0119 dopiero w 1654 roku.<\/p>\n\n\n\n

Wi\u0119cej:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zygmunt Boras, Bogus\u0142aw XIV \u2013 ostatni Gryfita<\/em>, \u201ePrzegl\u0105d Zachodniopomorski\u201d 1967, z. 2.<\/p>\n\n\n\n

Zygmunt Boras, Ksi\u0105\u017c\u0119ta Pomorza Zachodniego<\/em>, Pozna\u0144: Wydawnictwo Naukowe UAM 1996.<\/p>\n\n\n\n

Edward Rymar, Rodow\u00f3d ksi\u0105\u017c\u0105t pomorskich, <\/em>Szczecin: Ksi\u0105\u017cnica Pomorska 2005.<\/p>\n\n\n\n

Rados\u0142aw Gazi\u0144ski<\/em><\/p>\n","protected":false},"featured_media":3006,"parent":0,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_kad_blocks_custom_css":"","_kad_blocks_head_custom_js":"","_kad_blocks_body_custom_js":"","_kad_blocks_footer_custom_js":"","_kadence_starter_templates_imported_post":false,"_kad_post_transparent":"","_kad_post_title":"","_kad_post_layout":"","_kad_post_sidebar_id":"","_kad_post_content_style":"","_kad_post_vertical_padding":"","_kad_post_feature":"","_kad_post_feature_position":"","_kad_post_header":false,"_kad_post_footer":false},"kategoria-epoki":[73,54],"class_list":["post-3005","epoka","type-epoka","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","kategoria-epoki-monograficzne","kategoria-epoki-pod-rzadami-gryfitow"],"acf":[],"taxonomy_info":{"kategoria-epoki":[{"value":73,"label":"Monograficzne"},{"value":54,"label":"Pod rz\u0105dami Gryfit\u00f3w"}]},"featured_image_src_large":["https:\/\/historiapomorza.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/image-765x1024.jpeg",765,1024,true],"author_info":[],"comment_info":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/historiapomorza.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/epoka\/3005","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/historiapomorza.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/epoka"}],"about":[{"href":"https:\/\/historiapomorza.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/epoka"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/historiapomorza.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3006"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/historiapomorza.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3005"}],"wp:term":[{"taxonomy":"kategoria-epoki","embeddable":true,"href":"https:\/\/historiapomorza.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/kategoria-epoki?post=3005"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}